บทที่ ๓ หน้า ๑๔ ข้ามไป บทที่ ๔ ข้ามไป บทที่ ๕ กลับไป บทที่ ๑ กลับไป บทที่ ๒	........เด็กเล็กที่เล่นซนคลุกดินคลุกทราย มักไม่ค่อยนุ่งผ้า แต่ก็มีสัญญลักษณ์ เครื่องแต่งกาย หรือบ่งเพศไว้ดังนี้: ตะปิ้ง สำหรับเด็กผู้หญิง ใช้วัสดุแล้วแต่ฐานะ ชาวบ้านก็อาจใช้ กะลามะพร้าว ฐานะร่ำรวยขึ้น ก็อาจเป็นนาค เงิน ทอง มีค่าขึ้นไปอีก ปลา, เต่า
	เด็กผู้ชาย มักจะใช้เส้นคล้องรอบเอว ห้อยเต่า, ปลาตัวเล็กๆ เป็นแถว ซึ่งบางที ถือเป็น เครื่องราง ป้องกันเด็ก บางทีที่ห้อยอยู่ ก็เป็น "ปลัดขิก" คือ อวัยวะเด็กชาย อันจิ๋วๆ น่าเอ็นดู ห้อยไว้แทน กำไลมือ, เท้า นิยมให้เด็กๆ ใส่กำไลมือ กำไลเท้า ซึ่งวัสดุแสดงฐานะของพ่อแม่ บางทีก็ผูก สายสิญจน์ เพื่อรับขวัญเด็กและคุ้มภัย	บทที่ ๓ หน้า ๑๔ ข้ามไป บทที่ ๔ ข้ามไป บทที่ ๕ กลับไป บทที่ ๑ กลับไป บทที่ ๒
เงินไทย